Παράδειγμα σχεδιασμού πλάκας βάσης χρησιμοποιώντας AISC 360-22 και ACI 318-19

Προβληματική δήλωση
Προσδιορίστε εάν η σχεδιασμένη σύνδεση στήλης-πλάκας βάσης είναι επαρκής για α 5 ροπή ισχυρού άξονα kip-ft.
Δεδομένα
Στήλη:
Ενότητα στήλης: W8x31
Επιφάνεια στήλης: 9.130 σε2
Υλικό στήλης: A992
Πλάκα βάσης:
Διαστάσεις πλάκας βάσης: 15 σε x 15 σε
Πάχος πλάκας βάσης: 1 σε
Υλικό πλάκας βάσης: A36
Σκυρόδεμα:
Διαστάσεις σκυροδέματος: 18 σε x 18 σε
Πάχος σκυροδέματος: 15 σε
Σκυρόδεμα: 3000 psi
Συγκολλήσεις:
Μέγεθος συγκόλλησης: 1/4 σε
Η ταξινόμηση μετάλλων πλήρωσης: μι70ΧΧ
Το φορτίο συμπίεσης μεταφέρθηκε μόνο μέσω συγκολλήσεων? ΟΧΙ
Μοντέλο στο δωρεάν εργαλείο SkyCiv
Μοντελοποιήστε το παραπάνω σχέδιο πλάκας βάσης χρησιμοποιώντας το δωρεάν διαδικτυακό μας εργαλείο σήμερα! Δεν απαιτείται εγγραφή.
Προσδιορίστε αν είναι χαμηλή ή μεγάλη στιγμή
Παράδειγμα υπολογισμών για αυτήν την πλάκα βάσης, που υπόκειται σε ροπή ισχυρού άξονα, θα βασίζεται σε Οδηγός σχεδίασης AISC 1, 3έκδοση. Σύμφωνα με τον οδηγό σχεδιασμού, Οι πλάκες βάσης που υπόκεινται μόνο σε ροπές ταξινομούνται ως οι Μεγάλη θήκη στιγμής. Αυτό συμβαίνει επειδή δεν υπάρχει αξονικό φορτίο για να εξουδετερώσει το έκκεντρο φορτίο που ενεργεί στη σύνδεση.

Για άλλους συνδυασμούς φορτίων, όπως κάμψη ισχυρού άξονα με αξονική συμπίεση ή κάμψη ισχυρού άξονα με αξονική τάση, Το να προσδιορίσετε εάν η περίπτωση είναι Μεγάλη Ροπή ή Χαμηλή Ροπή εξαρτάται από την πραγματική μέγεθος στήλης, μέγεθος πλάκας βάσης, μέγεθος σκυροδέματος, και το δεδομένο φορτία.
Στη δωρεάν έκδοση του SkyCiv, Η περίπτωση της στιγμής εμφανίζεται καθώς εισάγετε τις τιμές φορτίου. Μπορείτε να αποκτήσετε πρόσβαση στο δωρεάν εργαλείο εδώ για να προσδιορίσετε μόνοι σας την περίπτωση της στιγμής. Κατευθείαν από το πρόγραμμα περιήγησης, δεν απαιτείται εγκατάσταση.
Για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τη θήκη Low Moment και Large Moment, ανατρέξτε σε αυτό το άρθρο του SkyCiv: AISC DG1: Πλάκες βάσης με μεγάλη ροπή και χαμηλή ροπή
Υπολογισμοί βήμα προς βήμα
Ελεγχος #1: Χωρητικότητα συγκόλλησης
Ξεκινάμε το σχέδιο ελέγχοντας την ικανότητα συγκόλλησης της σύνδεσης. Χρησιμοποιούμε τις εξισώσεις Blodgett από Σχεδιασμός Συγκολλημένων Κατασκευών από τον Omer W. Blodgett για να καθορίσει το συντελεστής διατομής συγκόλλησης της συγκόλλησης. Παίρνουμε το σχήμα συγκόλλησης που φαίνεται παρακάτω ως απλοποίηση.
\(S_w = 2d_{col}b_f + \dfrac{(d_{col})^2}{3} = 2 \times 8 \text{ in} \times 8 \text{ in} + \dfrac{(8 \text{ in})^2}{3} = 149.33 \text{ in}^2\)
Επόμενο, Διαιρούμε την εφαρμοζόμενη ροπή κάμψης με το μέτρο διατομής συγκόλλησης για να προσδιορίσουμε την τάση συγκόλλησης ανά μονάδα μήκους. Σημειώστε ότι κατά τον υπολογισμό του συντελεστή διατομής συγκόλλησης, Υποθέτουμε ότι οι κρίσιμες τάσεις συγκόλλησης εμφανίζονται στην εξώτατη ίνα. Για συγκόλληση σε τμήμα σχήματος Ι, οι κρίσιμες θέσεις βρίσκονται στις εξωτερικές φλάντζες. Λαμβάνουμε την τάση συγκόλλησης ως:
\(r_{uw} = \dfrac{M_z}{S_w} = \dfrac{5 \text{ kip·ft}}{149.33 \text{ in}^2} = 0.40179 \text{ kip/in}\)
Τότε, υπολογίζουμε το χωρητικότητα της συγκόλλησης. Για ένα 0.25 σε μέγεθος συγκόλλησης, ο λαιμός συγκόλλησης σχεδιασμού είναι 0.177 σε, που προκύπτει πολλαπλασιάζοντας το μέγεθος της συγκόλλησης επί \(\dfrac{\sqrt{2}}{2}\). Χρησιμοποιώντας AISC 360-22 Εξ. J2-4, η χωρητικότητα συγκόλλησης ανά μονάδα μήκους είναι:
\(\phi r_n = \phi 0.6F_{exx}E_w k_{ds} = 0.75 \times 0.6 \times 70 \text{ ksi} \times 0.177 \text{ in} \times 1 = 5.5755 \text{ kip/in}\)
Από 0.40179 KPI < 5.5755 KPI , η χωρητικότητα συγκόλλησης στήλης είναι επαρκής.
Αυτός ο έλεγχος συγκόλλησης διερευνά την τάση συγκόλλησης στο φλάντζα τάνυσης. Επειδή η γεωμετρία είναι συμμετρική και το μόνο φορτίο είναι μια ροπή που ενεργεί στο κέντρο, μπορούμε να υποθέσουμε ότι η τάση στη φλάντζα συμπίεσης είναι ίδια με την τάση στη φλάντζα εφελκυσμού. Επομένως, Οι συγκολλήσεις στη φλάντζα συμπίεσης έχουν επίσης αρκετή χωρητικότητα.
Σε αυτό το παράδειγμα σχεδίασης, ωστόσο, οι εισροές σχεδιασμού καθορίζουν ότι η συμπίεση δεν μεταφέρεται μέσω των συγκολλήσεων, αλλά μέσω ρουλεμάν. Ετσι, στον επόμενο έλεγχο, αξιολογούμε τη φέρουσα ικανότητα της στήλης.
Ελεγχος #2: Υπολογίστε τη φέρουσα ικανότητα στήλης
Μετά την αξιολόγηση της ικανότητας συγκόλλησης, φροντίζουμε η στήλη να έχει αρκετή χωρητικότητα για να αντέξει στην πλάκα βάσης. Αυτό είναι απαραίτητο γιατί υποθέτουμε ότι οι συγκολλήσεις δεν φέρουν το φορτίο συμπίεσης.
Πρώτα, καθορίζουμε το συμπιεστική τάση στο κρίσιμο τμήμα, που είναι ακόμα η φλάντζα. Στη συνέχεια προσθέτουμε οποιαδήποτε συνεισφορά από την αξονική συμπίεση. Σε αυτήν την περίπτωση, δεν υπάρχει κανένα.
\(r_u = \dfrac{N_x}{A_{col}} + \dfrac{M_z 0.5d_{col}}{I_{zz,col}} = \dfrac{0 \text{ kip}}{9.13 \text{ in}^2} + \dfrac{5 \text{ kip·ft} \times 0.5 \times 8 \text{ in}}{110 \text{ in}^4} = 2.1818 \text{ ksi}\)
Τότε, χρησιμοποιούμε AISC 360-22 Ενότητα J7 Εξ. J7-1 Για να προσδιορίσετε το φέρουσα ικανότητα:
\(\phi r_n = \phi 1.8F_{y\_col} = 0.75 \times 1.8 \times 50 \text{ ksi} = 67.5 \text{ ksi}\)
Από 2.1818 ksi < 67.5 ksi, Η χωρητικότητα φέτος στήλης είναι επαρκής.
Συνήθως, αυτός ο έλεγχος δεν διέπει.
Ελεγχος #3: Υπολογίστε τη χωρητικότητα του σκυροδέματος
Για τον υπολογισμό της φέρουσας ικανότητας σκυροδέματος, χρειαζόμαστε δύο τομείς. Δείτε το παρακάτω σχήμα ως οδηγό.

- A1 – Περιοχή φόρτωσης της πλάκας βάσης
- A2 – Περιοχή του στηρίγματος σκυροδέματος με το ίδιο σχήμα με το A1
Α'1 είναι το φορτωμένη περιοχή της πλάκας βάσης, ενώ Α2 είναι το ίδια φόρτιση περιοχή που προβάλλεται σε 2H:1V κλίση στο στήριγμα σκυροδέματος. Περισσότερες λεπτομέρειες για αυτές τις περιοχές μπορείτε να βρείτε στο ACI 318-19 Ενότητα 22.8.3.2.
Σε αυτό σχέδιο πλάκας βάσης με ροπή, η περιοχή Α1 θα υπολογιστεί χρησιμοποιώντας το πλήρες πλάτος της πλάκας βάσης, \(B\) και το πραγματικό μήκος ρουλεμάν, \(Y\). Το πραγματικό μήκος ρουλεμάν μετριέται από την άκρη της πλάκας βάσης στην πλευρά συμπίεσης προς το κέντρο της πλάκας.
\( A_1 = B \times Y \)
Για τους περισσότερους μηχανικούς, ο υπολογισμός των Α1 και Α2 απαιτεί πολλή δουλειά, έτσι απλά υποθέτουν Α1 = Α2, που είναι συντηρητικό. Στο Λογισμικό SkyCiv Base Plate, επαναλήψεις εκτελούνται για τον προσδιορισμό των πραγματικών τιμών Α1 και για να μεγιστοποιήστε τη χωρητικότητα της πλάκας βάσης.
Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τα βήματα επανάληψης από το SkyCiv για τον προσδιορισμό του μήκους ρουλεμάν Y, και στη συνέχεια, για τον προσδιορισμό των πραγματικών περιοχών Α1 και Α2.

Πρώτα, ένα αρχικό Υ θεωρείται, και οι τιμές Α2 και Α1 υπολογίζονται με βάση το αρχικό Υ. Στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του μέγιστη φέρουσα αντοχή του σκυροδέματος, \(f_{p\_max}\), και το αντίστοιχο φέρουσα δύναμη ανά μονάδα μήκους, \(q_{max}\). Αφού καθοριστούν αυτά, η αντίστοιχη τιμή Y προσδιορίζεται με βάση Εξ. 4-32 της AISC DG1 3rd Εκδοση. Εάν το υπολογισμένο Y δεν ταιριάζει με το αρχικό Y, εκτελείται ένα άλλο βήμα επανάληψης. Ένας πιο λεπτομερής, βήμα προς βήμα υπολογισμός της τελευταίας επανάληψης παρουσιάζεται στην επόμενη ενότητα.
Τώρα, λαμβάνοντας τις τιμές Α2 και Α1 από την επανάληψη, χρησιμοποιούμε Εξ. 4-2 του AISC Design Guide 1, 3έκδοση, να καθορίσει \(f_{p\_max}\), την αντοχή του σχεδιασμού για τη σύνθλιψη σκυροδέματος:
\(f_{p\_max} = \phi \left( \min \left( 0.85 \, (f_c’) \sqrt{\dfrac{A_2}{A_1}}, \, 1.7 \, (f_c’) \right) \right)\)
\(f_{p\_max} = 0.65 \times \left( \min \left( 0.85 \times (3 \text{ ksi}) \times \sqrt{39.941}, \, 1.7 \times (3 \text{ ksi}) \right) \right) = 3.315 \text{ ksi}\)
Επιπροσθέτως, αφού αυτό το σχέδιο είναι α Μεγάλη θήκη στιγμής, η πλάκα βάσης έχει και πλευρά συμπίεσης και πλευρά τάσης. Σε αυτή την κατάσταση, θα πρέπει να επιτρέψουμε την ρουλεμάν σκυροδέματος να είναι σε πλήρη ισχύ και ελαχιστοποιήστε την τιμή Y. Έτσι, οποιαδήποτε υπολειπόμενη δύναμη εφελκυσμού, με βάση την ισορροπία των δυνάμεων, θα ληφθούν από τις άγκυρες στην πλευρά της τάσης.
Δεδομένου αυτού, θέτουμε \(f_{p\_actual}\) ίσο με \(f_{p\_max}\).
\(f_{p\_actual} = f_{p\_max} = 3.315 \text{ ksi}\)
Από 3.315 ksi ≤ 3.315 ksi, Η χωρητικότητα του σκυροδέματος είναι επαρκής.
Ελεγχος #4: Υπολογίστε την ικανότητα διαρροής της πλάκας βάσης στη διεπαφή ρουλεμάν

Το επόμενο βήμα είναι να προσδιορίσετε εάν η πλάκα βάσης έχει αρκετή χωρητικότητα για το δεδομένο φορτίο. Καθώς το φορτίο της στιγμής σπρώχνει την πλάκα βάσης πάνω στο σκυρόδεμα, η πλάκα βάσης έχει μια τάση να υποχωρεί λόγω κάμψης. Αυτό το ονομάζουμε έλεγχο Έλεγχος υποχώρησης της πλάκας βάσης στη διεπαφή του ρουλεμάν. Υπάρχει επίσης ξεχωριστή απόδοση λόγω του φορτίου τάσης, και θα καλυφθεί στον επόμενο έλεγχο σχεδιασμού.
Για να ελέγξετε την υποχώρηση της πλάκας βάσης, πρέπει να προσδιορίσουμε το \(q_{max}\), που είναι η δύναμη συμπίεσης ανά μονάδα μήκους. AISC DG1 3rd Ed. Εξ. 4-37 δίνει \(q_{max}\)όπως και:
\(q_{max} = f_{p\_max}B_{bp} = 3.315 \text{ ksi} \times 15 \text{ in} = 49.725 \text{ kip/in}\)
Τότε, θα υπολογίσουμε τη διάσταση Υ. Αν και η διάσταση Υ έχει ήδη υπολογιστεί στον προηγούμενο έλεγχο, Αυτή η ενότητα θα δείξει πώς χρησιμοποιούμε τις εξισώσεις από το AISC DG1. Για αυτήν την υπόθεση Μεγάλης Στιγμής, χρησιμοποιούμε Εξ. 4-32 της AISC DG1, 3έκδοση.
Για την συνθήκη:
\(Y_{case1} = \left( f + \dfrac{L_{bp}}{2} \right) + \sqrt{\left( \left( f + \dfrac{L_{bp}}{2} \right)^2 \right) – \dfrac{2M_z}{q_{max}}}\)
\(Y_{case1} = \left( 5.5315 \text{ in} + \dfrac{15 \text{ in}}{2} \right) + \sqrt{\left( \left( 5.5315 \text{ in} + \dfrac{15 \text{ in}}{2} \right)^2 \right) – \dfrac{2 \times 5 \text{ kip·ft}}{49.725 \text{ kip/in}}}\)
\(Y_{case1} = 25.97 \text{ in}\)
Για την περίπτωση μείον:
\(Y_{case2} = \left( f + \dfrac{L_{bp}}{2} \right) – \sqrt{\left( \left( f + \dfrac{L_{bp}}{2} \right)^2 \right) – \dfrac{2M_z}{q_{max}}}\)
\(Y_{case2} = \left( 5.5315 \text{ in} + \dfrac{15 \text{ in}}{2} \right) – \sqrt{\left( \left( 5.5315 \text{ in} + \dfrac{15 \text{ in}}{2} \right)^2 \right) – \dfrac{2 \times 5 \text{ kip·ft}}{49.725 \text{ kip/in}}}\)
\(Y_{case2} = 0.092925 \text{ in}\)
Σημειώστε ότι αυτή η εξίσωση έχει + και – σύμβολα, οπότε παίρνουμε δύο τιμές. Από εδώ, πρέπει να προσδιορίσουμε ποια τιμή έχει περισσότερο νόημα. Από 25.97 σε είναι μεγαλύτερο από το μήκος της πλάκας βάσης, 15 σε, δεν θα εξετάσουμε αυτή την τιμή. Έτσι, θα το χρησιμοποιησουμε 0.092925 σε ως το μήκος ρουλεμάν.
\(Y = Y_{case2} = 0.092925 \text{ in}\)
Επόμενο, υπολογίζουμε τα μήκη του προβόλου. Αυτά είναι τα m και n διαστάσεις από το παρακάτω σχήμα. Αυτό βασίζεται Ενότητα 3rd Edition AISC DG1 4.3.1.

Οι υπολογισμένες τιμές m και n προβόλου είναι:
\(m = \dfrac{L_{bp} – 0.95d_{col}}{2} = \dfrac{15 \text{ in} – 0.95 \times 8 \text{ in}}{2} = 3.7 \text{ in}\)
\(n = \dfrac{B_{bp} – 0.8b_f}{2} = \dfrac{15 \text{ in} – 0.8 \times 8 \text{ in}}{2} = 4.3 \text{ in}\)
Τότε, εμείς θα συγκρίνετε την υπολογιζόμενη τιμή Y με τη μεγαλύτερη των m και n. Επειδή το Y είναι μικρότερο από το μεγαλύτερο μήκος του προβόλου, θα το χρησιμοποιησουμε AISC DG1 3rd Ed. Εξ. 4-52ένα. Αυτό δίνει το απαιτούμενο πάχος πλάκας βάσης:
\(t_{p(req)} = \sqrt{\dfrac{4f_{p\_actual}Y \left( n – \dfrac{Y}{2} \right)}{\phi F_{y\_bp}}}\)
\(t_{p(req)} = \sqrt{\dfrac{4 \times 3.315 \text{ ksi} \times 0.092925 \text{ in} \times \left( 4.3 \text{ in} – \dfrac{0.092925 \text{ in}}{2} \right)}{0.9 \times 36 \text{ ksi}}} = 0.4022 \text{ in}\)
Τελικά, ας το συγκρίνουμε με το πραγματικό πάχος πλάκας βάσης.
\(t_{p(actual)} = t_{bp} = 1 \text{ in}\)
Από 0.4022 σε < 1 σε, η ικανότητα διαρροής της πλάκας βάσης είναι επαρκής.
Ελεγχος #5: Υπολογίστε την ικανότητα διαρροής της πλάκας βάσης στη διεπιφάνεια τάσης
Το απαιτούμενο εφελκυστική δύναμη στις άγκυρες στην πλευρά της τάσης είναι ίσο στο προκύπτον δύναμη συμπίεσης στην πλευρά συμπίεσης. Αυτό συμβαίνει επειδή η πλάκα βάσης φορτώνεται μόνο με φορτία ροπής, και έτσι οι δυνάμεις ζεύγους που προκύπτουν είναι ίσες σε μέγεθος.

Για τον υπολογισμό της απαιτούμενης αντοχής των αγκυρίων, χρησιμοποιούμε AISC DG1 3rd Ed. Εξ. 4-31.
\(T_u = q_{max}Y = 49.725 \text{ kip/in} \times 0.092925 \text{ in} = 4.6207 \text{ kip}\)
Τότε, υπολογίζουμε το εκκεντρικότητα αυτής της δύναμης εφελκυσμού από το στήριγμα της στήλης. Αυτό λαμβάνεται από το κέντρο της ράβδου αγκύρωσης στο κέντρο της φλάντζας της στήλης. Χρησιμοποιούμε Εξ. 4-61 του οδηγού σχεδιασμού για τον προσδιορισμό της εκκεντρότητας. Στην εξίσωση, f είναι η απόσταση της ράβδου αγκύρωσης από την κεντρική γραμμή της στήλης.
\(x = \left( f – \dfrac{d_{col}}{2} \right) + \dfrac{t_f}{2} = \left( 5.5315 \text{ in} – \dfrac{8 \text{ in}}{2} \right) + \dfrac{0.435 \text{ in}}{2} = 1.749 \text{ in}\)
Σημειώστε ότι σε αυτή την ανάλυση, παίρνουμε το ολόκληρο το πλάτος της πλάκας βάσης ως το τμήμα για να αντιστέκεται στην κάμψη, καθώς παρακολουθούμε στενά την AISC DG1 3rd Ed. κατευθυντήριες γραμμές. Θα μπορούσαν επίσης να χρησιμοποιηθούν άλλα συντηρητικά πλάτη κάμψης.
Τελικά, καθορίζουμε το rαπαιτούμενο πάχος πλάκας βάσης χρησιμοποιώντας Εξ. 4-62ένα.
\(t_{p(req)} = \sqrt{\dfrac{4T_u x}{B_{bp}\phi F_{y\_bp}}} = \sqrt{\dfrac{4 \times 4.6207 \text{ kip} \times 1.749 \text{ in}}{15 \text{ in} \times 0.9 \times 36 \text{ ksi}}} = 0.25791 \text{ in}\)
Από 0.25791 σε < 1 σε, ο ικανότητα απόδοσης της πλάκας βάσης είναι επαρκής.
Ελεγχος #6: Έλεγχοι άγκυρας
Οι υπόλοιποι έλεγχοι σχεδίασης αγκύρωσης δεν εμφανίζονται σε αυτό το παράδειγμα. Ανατρέξτε σε άλλα Παραδείγματα σχεδίασης πλάκας βάσης SkyCiv που καλύπτει χωρητικότητα αγκυροβόλιο.
Περίληψη σχεδίου
Το λογισμικό σχεδιασμού πλάκας βάσης SkyCIV μπορεί να δημιουργήσει αυτόματα μια αναφορά υπολογισμού βήμα προς βήμα για αυτό το παράδειγμα σχεδιασμού. Παρέχει επίσης μια περίληψη των επιταγών που εκτελούνται και των προκύπτουσων αναλογιών τους, καθιστώντας τις πληροφορίες κατανοητές με μια ματιά. Παρακάτω είναι ένας πίνακας συνοπτικών δείγματος, που περιλαμβάνεται στην αναφορά.
Αγορά λογισμικού πλάκας βάσης
Αγοράστε την πλήρη έκδοση της μονάδας σχεδιασμού πλάκας βάσης από μόνη της χωρίς άλλες ενότητες SkyCIV. Αυτό σας δίνει ένα πλήρες σύνολο αποτελεσμάτων για σχεδιασμό πλάκας βάσης, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών αναφορών και περισσότερων λειτουργιών.

