Απλώστε βάσεις, επίσης γνωστά ως απομονωμένα ή μαξιλαράκια, είναι ρηχά στοιχεία θεμελίωσης σχεδιασμένα να κατανέμουν συγκεντρωμένα φορτία από κολώνες ή κολώνες σε μεγαλύτερη επιφάνεια εδάφους. Αυτό αποτρέπει την αστοχία του εδάφους και χρησιμοποιείται συνήθως σε μικρές έως μεσαίες κατασκευές όπως κτίρια κατοικιών. Οι απλωμένες βάσεις μπορούν να είναι ενισχυμένες ή μη, ανάλογα με το φορτίο και τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις.

Το πέλμα είναι μακράν η πιο οικονομική λύση για τη μεταφορά των φορτίων στο έδαφος. Γιατί το χώμα είναι γενικά πολύ πιο αδύναμο από τις στηριζόμενες κολώνες, πρέπει να αποδειχθεί ότι είναι σε θέση να αντισταθεί στις επιβαλλόμενες τάσεις και ότι οι επακόλουθες καθιζήσεις είναι λογικές για τη δομή και το σκοπό της. Εάν το έδαφος δεν είναι αρκετά δυνατό, τότε άλλες λύσεις θα πρέπει να αναλυθούν ως θεμέλια σχεδιών που έχουν μεγαλύτερη επιφάνεια για την κατανομή των φορτίων ή πασσάλων που μεταδίδουν τις τάσεις σε βαθύτερα και πιο ανθεκτικά στρώματα εδάφους.

• Απλές βάσεις: Πιο συχνά χρησιμοποιείται; ορθογώνιο ή τετράγωνο.
• Βηματικές βάσεις: Χρησιμοποιείται για μεγαλύτερα φορτία.
• Επικλινείς βάσεις: Επίσης για μεγαλύτερα φορτία.

Φιγούρα 1: Τύποι πέλματος απλωμένων ποδιών

Οι κλιμακωτές και κεκλιμένες βάσεις χρησιμοποιούνται κυρίως για μεγαλύτερα φορτία με πάχη μεγαλύτερα από 3 πόδια ή 4 πόδια, αλλά λόγω του αυξανόμενου κόστους εργασίας, η χρήση τους είναι σήμερα λιγότερο συχνή.

Σε σχέση με το υλικό, οι απλωμένες βάσεις μπορούν να χωριστούν σε δύο ομάδες:

• Οι βάσεις από απλό σκυρόδεμα χρησιμοποιούνται ιδανικά για ελαφρύτερες κατασκευές και χαμηλά κτίρια με σταθερά εδάφη που φέρουν.
• Οι βάσεις από οπλισμένο σκυρόδεμα χρησιμοποιούνται όταν δρουν βαρύτερα φορτία ή όπου απαιτείται ανθεκτικότητα λόγω του περιβάλλοντος. Χρησιμοποιούνται σε βαρύτερες κατασκευές όπου η φέρουσα ικανότητα του εδάφους είναι μάλλον χαμηλή.

Οι απλωμένες βάσεις συνήθως υποστηρίζουν συγκεντρωμένα φορτία συμπίεσης κάτω από μεμονωμένες κολώνες. Το πέλμα πρέπει να είναι αναλογικό ώστε να διατηρεί όλα τα εφαρμοζόμενα παραγοντικά φορτία και τις επαγόμενες αντιδράσεις, που περιλαμβάνουν αξονικά φορτία, οριζόντιες διατμητικές δυνάμεις, και στιγμές στη βάση. Η έδραση του εδάφους ελέγχεται χρησιμοποιώντας την επιτρεπόμενη πίεση εδάφους που προσδιορίζεται από τα διαθέσιμα δεδομένα τοποθεσίας και τη γεωτεχνική ανάλυση με χρήση των μη παραγόντων φορτίων εξυπηρέτησης, συμπεριλαμβανομένων των νεκρών, ζω, άνεμος, ή φορτία σεισμού, λαμβάνοντας υπόψη τους κρίσιμους συνδυασμούς.

Ο καμπτικός οπλισμός τοποθετείται συνήθως στο κάτω μέρος του πέλματος όπου εμφανίζονται τάσεις λόγω της αντίδρασης του εδάφους όταν εφαρμόζεται θλιπτικό αξονικό φορτίο στη στήλη. Ο σχεδιασμός είναι απλοποιημένος, υποθέτοντας ότι η βάση είναι άκαμπτη και η συμπεριφορά του εδάφους είναι ελαστική.

Η κύρια κατεύθυνση ορίζεται πάντα παράλληλα με τη μακρύτερη πλευρά του πέλματος. Η δευτερεύουσα διεύθυνση είναι συνήθως κάθετη στην κύρια κατεύθυνση και παράλληλη προς την άλλη πλευρά του πέλματος. Επιπροσθέτως, ο οπλισμός θα πρέπει επίσης να αποτρέπει τη συρρίκνωση και τις αλλαγές θερμοκρασίας που λαμβάνονται υπόψη με μια ελάχιστη επιφάνεια οπλισμού.

Οι τρόποι αστοχίας του πέλματος μπορούν να ταξινομηθούν ως αστοχίες εδάφους, αστοχίες σταθερότητας, και δομικές αστοχίες.

Οι αστοχίες εδάφους ομαδοποιούνται ως αστοχίες εδάφους (όπως φαίνεται στο σχήμα 2), αλλά μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν αστοχίες λειτουργικότητας που σχετίζονται με υπερβολικές διαφορικές καθιζήσεις μεταξύ γειτονικών ποδιών ή που σχετίζονται με συνολικές καθιζήσεις. Οι διακανονισμοί γίνονται σε δύο στάδια, ο πρώτος είναι ο άμεσος διακανονισμός και ο δεύτερος ο μακροπρόθεσμος διακανονισμός, γνωστή ως ενοποίηση.

Οι οριακές καταστάσεις που διέπονται από τη δομή περιλαμβάνουν μονόδρομη διατμητική αστοχία, αποτυχία διάτρησης, αστοχία κάμψης, αστοχία ρουλεμάν, και ανεπαρκής αγκύρωση. Μερικά από αυτά περιγράφονται στο Σχήμα 2.

Τελικά, Οι αστοχίες σταθερότητας θα πρέπει επίσης να ελέγχονται, τα οποία είναι ανεξάρτητα από τη φέρουσα ικανότητα του εδάφους.

Φιγούρα 1: Ορισμένοι τρόποι αποτυχίας σε Spread Footings

Ο σχεδιασμός των πέλματων περιλαμβάνει πολλά βήματα λόγω των διαφόρων παραμέτρων και μεταβλητών που επηρεάζουν τις τελικές διαστάσεις και χαρακτηριστικά.

Βήμα 1: Γεωτεχνική έρευνα και εκτιμήσεις

Ο σχεδιασμός των θεμελίων γενικά απαιτεί τον προσδιορισμό της συμπεριφοράς και της παραμορφώσεως του εδάφους κάτω από τη θεμελίωση λόγω καταπόνησης. Για αυτό, θα πρέπει να προσδιοριστούν οι γεωτεχνικές ιδιότητες του εδάφους, όπως η κατανομή σε μέγεθος κόκκου, την ταξινόμηση του εδάφους, πλαστικότητα, συμπιεστό, και αντοχή σε διάτμηση. Αυτή η έρευνα στοχεύει στον προσδιορισμό της καταλληλότητας των διαφορετικών τύπων θεμελίων και της φέρουσας ικανότητας των εδαφών. Αυτό γίνεται συνήθως με τον υπολογισμό της τελικής φέρουσας ικανότητας και μια ανάλυση καθίζησης που καθορίζει την επιτρεπόμενη φέρουσα πίεση (ε_ένα) για την αποφυγή οποιουδήποτε τύπου αστοχιών ρουλεμάν εδάφους. Εάν επιβεβαιωθεί η καταλληλότητα μιας επάλειψης βάσης, ο μηχανικός μπορεί να συνεχίσει με το ακόλουθο βήμα.

Εκτός από τη φέρουσα ικανότητα του εδάφους, το σύστημα θεμελίωσης πρέπει να είναι ασφαλές έναντι ανατροπής, ολίσθηση, και αποφύγετε την υπερβολική ανάταση λόγω εκκεντρικοτήτων και στις δύο κύριες κατευθύνσεις.

Βήμα 2: Καθορίζω την περιοχή βάσης.

Στις Η.Π.Α, Αυτό προσδιορίζεται χρησιμοποιώντας την επιτρεπόμενη τάση και τους συνδυασμούς του φορτίου εξυπηρέτησης. Οι υποτιθέμενες φέρουσες τιμές (Πίνακας IBC 1806.2) μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί εάν επιτρέπεται. Η επιτρεπόμενη τάση περιλαμβάνεται κανονικά στη γεωτεχνική έκθεση, λαμβάνοντας υπόψη τη φέρουσα ικανότητα και τις πιθανές διευθετήσεις. Σε απλωμένη βάση, την τάση του εδάφους για βάση με αξονικό φορτίο (Π) και στιγμές (Μx, Μζ) στη βάση μπορεί να υπολογιστεί όπως φαίνεται στο σχήμα 3. Η εξίσωση που φαίνεται ισχύει μόνο όταν συμπιέζεται η πλήρης βάση, πράγμα που δεν συμβαίνει πάντα, κυρίως όταν οι εφαρμοζόμενες ροπές είναι μεγάλες. Σε αυτήν την περίπτωση, υπάρχουν πολλά μοντέλα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση της ανάλυσης. Η απλούστερη είναι η γραμμική κατανομή της πίεσης του εδάφους κάτω από μια άκαμπτη βάση. Αρκετοί συγγραφείς (δηλ., Μπέλλος και Μπάκας) έχουν αναπτύξει μια λύση για τον προσδιορισμό της μέγιστης πίεσης του εδάφους. Ο τελικός στόχος είναι να βρεθεί μια περιοχή βάσης όπου η μέγιστη τάση είναι μικρότερη από την καθορισμένη επιτρεπόμενη τάση (ε_{Μέγιστη}<ε_ένα).

Φιγούρα 3: Καταπονήσεις εδάφους

Βήμα 3: Καθορίστε το πάχος της βάσης και τον υπολογισμό του οπλισμού κάμψης.

Ορισμός πάχους βάσης και υπολογισμός του οπλισμού κάμψης. Αυτό γίνεται συνήθως με μια διαδικασία δοκιμής και σφάλματος για να αποφευχθεί οποιαδήποτε δομική αστοχία. Σε αυτήν την περίπτωση, υιοθετείται ένα πάχος βάσης, και στη συνέχεια ελέγχεται για την αντοχή σε κάμψη και διάτμηση. Σε αυτό το βήμα, η βάση πρέπει να είναι σχεδιασμένη για ροπές κάμψης, μονόδρομη και αμφίδρομη διάτμηση που προκαλείται από την πίεση του εδάφους λόγω παραγόντων φορτίων. Ένα ελάχιστο βάθος 6 θα πρέπει να ληφθούν υπόψη (ACI 318-19 c13.3.1.2), και ελάχιστο κάλυμμα σκυροδέματος ίσο με 3 για σκυρόδεμα χυτευμένο κατά και μόνιμα σε επαφή με το έδαφος (ACI 318-19 c20.5.1.3.2). Είναι επίσης σημαντικό να ληφθεί υπόψη το ελάχιστο πάχος του πέλματος με βάση την ανάπτυξη των ράβδων που ξεκινούν από την όψη της στήλης.

Φιγούρα 4: Spread Footing Moments

Αν αναλυθεί το διάγραμμα ροπής κάμψης (βλέπε Εικόνα 4) για τετραγωνική βάση με μόνο αξονικό φορτίο συμπίεσης σε στήλη στο κέντρο, Φαίνεται ότι η μέγιστη ροπή στο πέλμα της λωρίδας εμφανίζεται κάτω από το μέσο της στήλης, αλλά οι δοκιμές έδειξαν ότι αυτό δεν είναι σωστό λόγω της ακαμψίας της στήλης. Ο κωδικός ACI προτείνει (ACI 318-19, c13.2.7.1) υπολογίζοντάς το στην πρόσοψη της κολώνας για κολώνες από οπλισμένο σκυρόδεμα ή σε ένα τμήμα στη μέση της διαδρομής από την όψη της κολώνας έως το κέντρο της για κολώνες τοιχοποιίας ή μάζας από σκυρόδεμα. Στους υπολογισμούς, Απαιτείται μόνο να ληφθεί υπόψη η ανοδική πίεση που προκαλείται από τα εξωτερικά φορτία που εφαρμόζονται στο πέλμα. Το βάρος του εδάφους και το βάρος του εδάφους θα πρέπει να παραμεληθεί. Για τον δομικό σχεδιασμό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο οι καθαρές πιέσεις πάνω από τη βάση.

Εάν η βάση του τοίχου είναι φορτωμένη μέχρι να αποτύχει σε διάτμηση, η αστοχία δεν θα συμβεί σε κατακόρυφο επίπεδο στην όψη της στήλης, αλλά σε γωνία περίπου 45° με την όψη της στήλης, Επομένως η κρίσιμη τομή για διάτμηση υπολογίζεται σε απόσταση «d» από την όψη (ACI 318-19c13.2.7.2), όντας «δ» το ενεργό βάθος, βλέπε Εικόνα 4. Το πραγματικό βάθος υπολογίζεται ως:

όπου h είναι το πάχος της πλάκας βάσης, c είναι το εξώφυλλο, και db είναι η διάμετρος της ράβδου. Σημειώστε ότι στη δευτερεύουσα κατεύθυνση, το πραγματικό βάθος θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει τη διάμετρο της ράβδου του κύριου οπλισμού.

Μόλις η μέγιστη ροπή κάμψης (Μου) στο κρίσιμο τμήμα έχει καθοριστεί, την απαιτούμενη περιοχή ενίσχυσης (Οπως και) καθορίζεται με τον ίδιο τρόπο όπως κάθε καμπτικό μέλος. Αν και η βάση δεν είναι δοκός, είναι επιθυμητό να είναι όλκιμο για κάμψη, και αυτό μπορεί να γίνει περιορίζοντας την καθαρή εφελκυστική τάση στον οπλισμό εφελκυσμού (εt) σε τιμή μεγαλύτερη από εty + 0.003 (ACI 318-19 c21.2.2, Το εty ισούται με f_και/μι_μικρό).

Με την προηγούμενη παραδοχή, η απαιτούμενη επιφάνεια οπλισμού μπορεί να υπολογιστεί με τις ακόλουθες εξισώσεις:

αντοχή του οπλισμού, και Es είναι ο συντελεστής ελαστικότητας του χαλύβδινου οπλισμού. Ο έλεγχος κάμψης εκτελείται κανονικά και προς τις δύο κατευθύνσεις.

Η μονόδρομη διατμητική αντοχή υπολογίζεται συνήθως μόνο λαμβάνοντας υπόψη τη συνεισφορά του σκυροδέματος. Γενικά, για λόγους κόστους, δεν συνιστάται η χρήση οπλισμού διάτμησης. Επομένως, η διάτμηση που υπολογίζεται στην κρίσιμη διατμητική διατομή πρέπει να είναι μεγαλύτερη από την αντοχή που αντέχει το σκυρόδεμα. Υπολογίζεται χρησιμοποιώντας την εξίσωση που δίνεται στον Πίνακα 22.5.5.1(ντο) (ACI 318-19 c22.5.51)

​Όπου ρw είναι ο λόγος οπλισμού ίσος με As/(β×δ,) Το λ είναι ο παράγοντας τροποποίησης που αντικατοπτρίζει τις μειωμένες μηχανικές ιδιότητες του ελαφρού σκυροδέματος, και ϕ είναι ο συντελεστής μείωσης διάτμησης.

Βήμα 4: Επαλήθευση διάτμησης διπλής κατεύθυνσης

Μόλις επιβεβαιωθεί ότι το πάχος της βάσης αντέχει στην κάμψη και τη μονόδρομη διάτμηση, και ο οπλισμός που υιοθετήθηκε είναι μεγαλύτερος από αυτόν που απαιτείται, μπορούμε να συνεχίσουμε με το παρακάτω βήμα, ελέγχοντας το διάτμηση διάτμησης (Διαδικτυακός υπολογιστής ποδιών για επιθέματα από σκυρόδεμα).

Η επαλήθευση γίνεται με πιέσεις και, παρόμοια με τη μονόδρομη διάτμηση, το κριτήριο είναι η αποφυγή οποιουδήποτε οπλισμού διάτμησης για οικονομικούς λόγους; επομένως, λαμβάνεται υπόψη μόνο η αντοχή του σκυροδέματος. Η αντοχή προσδιορίζεται σύμφωνα με το ACI 318-19 c22.6.5.

Όπου v_εσύ είναι η διατμητική τάση στο κρίσιμο τμήμα, ϕ είναι ο συντελεστής μείωσης και v_ντο είναι η διατμητική αντοχή του σκυροδέματος. Υπολογίζεται σύμφωνα με τον Πίνακα 22.6.5.2

Όπου λ_μικρό είναι ο παράγοντας μεγέθους, Το λ είναι ο παράγοντας τροποποίησης που αντικατοπτρίζει τις μειωμένες μηχανικές ιδιότητες του ελαφρού σκυροδέματος, β είναι ο λόγος των μακριών προς τις κοντές πλευρές του υποστυλώματος ή της συγκεντρωμένης περιοχής φορτίου και f'c είναι η καθορισμένη θλιπτική αντοχή του σκυροδέματος. bo είναι η περίμετρος της κρίσιμης τομής που κανονικά ορίζεται σε απόσταση d/2 από τις όψεις της στήλης. Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι η διατμητική τάση (β_εσύ) θα πρέπει να υπολογιστεί λαμβάνοντας υπόψη και τη ροπή που μεταδίδει η κολόνα στην πλάκα θεμελίωσης σύμφωνα με το ACI 318-19 c8.4.4.2

Βήμα 5: Υπολογισμός των δυνάμεων μεταφοράς.

Θα πρέπει να ελέγχονται οι κατακόρυφες και οριζόντιες δυνάμεις που μεταφέρονται στο πέλμα με τη στήριξη του σκυροδέματος ή με συνδυασμό οπλισμού έδρασης και διεπαφής. Αυτή η απαίτηση περιγράφεται λεπτομερώς στην Ενότητα 22.8 του ACI 318-19:

Όπου ο Α₁ είναι η περιοχή φόρτωσης, ΕΝΑ₂ είναι το εμβαδόν της κάτω βάσης του μεγαλύτερου κόλουρου τμήματος μιας πυραμίδας, κώνος. Οι πλευρές της πυραμίδας, κώνος, ή κωνική σφήνα πρέπει να είναι κεκλιμένη 1 κάθετη έως 2 οριζόντιος. Και το ϕ είναι ένας παράγοντας μείωσης.

Βήμα 6: Λεπτομέρειες

Το τελευταίο βήμα είναι αφιερωμένο στις λεπτομέρειες του οπλισμού ως ελάχιστη και μέγιστη απόσταση, μήκος ανάπτυξης σε κρίσιμα τμήματα. Οι λεπτομέρειες δίνονται στο Κεφάλαιο 25 της ACI 318-19.

Οι λωρίδες βάσεις συνδέονται στενά με τις απλωμένες βάσεις επειδή και οι δύο είναι ρηχές βάσεις που χρησιμοποιούνται συχνά σε μικρές έως μεσαίες κατασκευές λόγω του χαμηλού κόστους τους. Κανονικά, strip footings are long and rectangular in shape, ενώ τα πατώματα είναι τετράγωνα, ορθογώνιος, ή κυκλική. Σε σχέση με το υποστηριζόμενο φορτίο, Οι βάσεις λωρίδων λειτουργούν κανονικά με γραμμικά φορτία, ενώ οι βάσεις των μαξιλαριών λειτουργούν με συγκεντρωμένα φορτία.

Σε σχέση με το design, Όλοι οι έλεγχοι που εκτελούνται για βάσεις λωρίδων πρέπει επίσης να γίνονται σε πέλματα απλωμένων ή μαξιλαριών. Τα πέλματα διασποράς απαιτούν επίσης πρόσθετους ελέγχους, όπως ο αμφίδρομος έλεγχος διάτμησης ή έλεγχος διάτρησης, that do not occur in strip footings.

• Οι απλωμένες βάσεις είναι οικονομικές και χρησιμοποιούνται ευρέως για ρηχά θεμέλια.
• Η σωστή γεωτεχνική έρευνα είναι απαραίτητη.
• Ο σχεδιασμός πρέπει να αφορά το έδαφος, επίλυση, δομική αντοχή, και σταθερότητα.
• Ακολουθήστε το ACI 318-19 για όλους τους ελέγχους και τις λεπτομέρειες.

• ACI 318-19: Απαιτήσεις κωδικού δόμησης για δομικό σκυρόδεμα
• Πίνακας IBC 1806.2: Τεκμαρτές Φέρουσες Τιμές
• πανεμορφη, J., & Ιχνος, Ν. (2017). Πλήρης αναλυτική λύση για τη γραμμική κατανομή της πίεσης του εδάφους κάτω από άκαμπτα ορθογώνια πέλματα. International Journal of Geomechanics, 17(7), 04017005. Ντόι:10.1061/(τσεκούρια)γμ.1943-5622.0000874.
• CRSI, Οδηγός σχεδίασης για το ACI 318 Απαιτήσεις κωδικού δόμησης για δομικό σκυρόδεμα, CRSI (2020).
• Οπλισμένο σκυρόδεμα: Mechanics and Design 6η Έκδοση από τον James K. Ανθρώπινο όν, James G. MacGregor.

Απαιτούνται διάφορες εισροές για την ολοκλήρωση των ελέγχων σχεδιασμού για τις βάσεις των μαξιλαριών. Οι εισροές περιλαμβάνουν:

• Διαστάσεις και Υλικό Πέλματος
• Φόρτωση
• Ιδιότητες σκυροδέματος
• Ιδιότητες Ενίσχυσης
• Γεωτεχνικές Παράμετροι

Αφού συμπληρωθούν όλες οι είσοδοι, κάντε κλικ στο "Τρέξιμο" κουμπί στην επάνω δεξιά γωνία για να ολοκληρώσετε το σχέδιο του απλωμένου πέλματος.

Το πρόγραμμα εξετάζει τους ελέγχους ευστάθειας για τη στήριξη του εδάφους στο πέλμα που υπόκειται σε κατακόρυφο φορτίο και διαξονικές ροπές. Επιπλέον, εκτελεί τη σχεδίαση σκυροδέματος με βάση τη Μέθοδο Σχεδιασμού Τελικής Αντοχής σύμφωνα με το ACI 318-19. Οι πιέσεις του εδάφους υπολογίζονται με τη λύση των Μπέλλων και Μπάκα και η βάση θεωρείται ότι είναι απόλυτα άκαμπτη με σταθερό πάχος. Οι πιέσεις μπορούν επίσης να υπολογιστούν όταν μόνο ένα μέρος του πέλματος έρχεται σε επαφή με το έδαφος. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο για βάσεις με μικρά κατακόρυφα φορτία και μεγάλες ροπές, όπως η περίπτωση των ποδιών στις γωνίες των κτιρίων υπό πλευρικά φορτία.

Μέγιστη εκκεντρικότητα, ανατροπή, και οι έλεγχοι ολίσθησης εκτελούνται από αυτό το λογισμικό κατανεμημένης βάσης. Ο τελευταίος έλεγχος δεν περιλαμβάνει τη συμβολή παθητικής πίεσης. Είναι πάντα επιθυμητό να αποφεύγεται η συγκέντρωση τάσεων στο έδαφος και έτσι το πρόγραμμα έχει προειδοποιητική κατάσταση όταν το προκύπτον είναι εκτός του μεσαίου τρίτου του πέλματος. Σε ακραίες περιπτώσεις όπου η εκκεντρότητα φορτίου δημιουργεί αναλογίες μέγιστης τάσης έναντι. μέσο άγχος μεγαλύτερο από 6, το πρόγραμμα απλωμένου πέλματος ενεργοποιεί ένα σφάλμα λόγω της μεγάλης συγκέντρωσης τάσεων και της πιθανής μεγάλης περιστροφής του πέλματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, συνιστάται στον χρήστη να μεγεθύνει το πέλμα για να έχει καλύτερη κατανομή των τάσεων ή να χρησιμοποιήσει άλλες λύσεις, καθώς οι βάσεις με ιμάντα δεν λαμβάνονται υπόψη στο πεδίο εφαρμογής αυτού του εργαλείου.

• • Υπολογιστής χωρητικότητας
  • Υπολογιστής σταθερότητας πλευρικής σταθερότητας
  • Υπολογιστής στήλης σκυροδέματος
  • Υπολογιστής αντοχής σκυροδέματος
  • Υπολογιστής σχεδίασης πλάκας
  • Υπολογιστής Strip Footing
  • Υπολογιστής διάτμησης διάτρησης
  • Υπολογιστής σχεδίασης βιδών
  • ΟΠΩΣ ΚΑΙ 2870 Υπολογιστής σχεδίασης πλάκας